တစ္ခါက ေတာင္ငူေန႔ရက္ေတြ

အစဦးေတြ
မတူခဲ့ဖူးေပမဲ့
ဒီေထာင့္ခိ်ဳးရဲ ႔အဆံုးမွာ
အကုန္လံုး ႐ုန္းထြက္လို႔ မရ
တစ္ခါတုန္းက ။

စကတည္းက အဆံုးကို ႀကိဳတြက္
တကယ္တမ္းရက္စက္ေတာ့
ေနာကဆံုး အခိ်န္ေတြက နည္းလိုက္တာ။

ကိုယ့္ ႐ိုးသားမႈ သက္သက္ နဲ႔သာ
ေႏြးေထြးခဲ့
ဘယ္သူေတြကမ်ား
ဒီလိုေတြးေပးလိမ့္မတုန္း။

လူမိုက္မဟုတ္ခဲ့ေတာင္
ငါတို႕ စရုိက္ ဟာ
လူႀကိဳက္နည္းခဲ့ပါလိမ့္မယ္။

တစ္ခရီးထဲအေဖာ္ေတြၾကားထဲမွာ
တစ္သီးတစ္ျခားေတာင္
ျဖစ္လိုက္ၾကေသးတယ္။

ေက်ာင္းေစာင့္ႀကီး က
တံခါး မပိတ္ခဲ့ေတာင္
ငါတို႕ အတြက္ အခ်ိန္ေစ့ ခဲၿပီ။

တစ္စုတစ္ေ၀းနဲ႔
(အားလံုးက)
ေနာင္ အမွတ္ရ ဖို႕ စီစၪ္ခ်ိန္မွာ
ငါတို႕ က သ႐ုပ္ပ်က္
ကိုယ့္ဇာတ္လည္း ကိုယ္မႏိုင္ခဲ့ဘူး။

ေနာင္တဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့
ေျပာေကာင္း႐ုံ ပါပဲေလ။

ငါ………..ေလ
အခု ျပန္မရႏုိင္တဲ
စေန နဲ႔ တနဂၤေႏြ ေတြ အေပၚမွာ
လြမ္းဆြတ္ပူေႏြး
အျခားလူေတြရဲ ႔ အေတြးထဲ မေတာ့
ေအး စက္ ကုန္ ၾက ေလာက္ ေပါ့


Dip in global English
2003 (dec) – 2003 (aug)